Sprzedaż na Tajwan i własna filia. Podatkowy przewodnik dla polskiego przedsiębiorcy

• Czysty eksport towarów z Polski na Tajwan nie rodzi tam podatku dochodowego. Zyski przedsiębiorstwa opodatkowane są wyłącznie w Polsce, dopóki nie powstanie zakład. Plac budowy lub montaż staje się zakładem dopiero po przekroczeniu 12 miesięcy.
• Cło i podatek importowy płaci tajwański nabywca — chyba że sprzedajesz na warunkach DDP. Próg de minimis to 2 000 TWD, średnie cło około 6,25%, podatek obrotowy przy imporcie 5%.
• Za usługi i licencje Tajwan pobiera podatek u źródła. Bez preferencji 20%. Z porozumieniem polsko-tajwańskim 10%, a przy urządzeniach przemysłowych 3%. Przy usługach technicznych można zejść do 3% zryczałtowanym wskaźnikiem zysku.
• Oddział i przedstawicielstwo nie wymagają zgody inwestycyjnej. Spółka zależna wymaga i zajmuje to zwykle sześć do ośmiu tygodni.
• Wybór między oddziałem a spółką kosztuje osiem punktów procentowych. Oddział: 20% i koniec. Spółka wypłacająca zysk: 20% plus 10% podatku u źródła. Spółka zatrzymująca zysk płaci dodatkowo 5% od kwoty niepodzielonej.
• Prawdziwy rachunek zamyka się dopiero w Polsce. Bez pakietu 75% udziałów efektywne obciążenie dywidendy z Tajwanu sięga około 35%, a nie 28%.
• Narzut na wynagrodzenia po stronie pracodawcy wynosi na Tajwanie mniej więcej 15–18%. Płaca minimalna od 1 stycznia 2026 r. to 29 500 TWD miesięcznie.

W czerwcu do Warszawy przyjechało Taiwan Expo. Trzy dni stoisk z komponentami elektronicznymi, sprzętem medycznym i rozwiązaniami dla elektromobilności  i liczby, które jeszcze pięć lat temu wydawałyby się przesadzone. Wymiana handlowa Polski z Tajwanem wyniosła w 2025 r. 2,54 mld USD i wzrosła o ponad 22 proc. rok do roku. Polski eksport na Tajwan sięgnął 481 mln USD, tajwański do Polski — 2,03 mld USD. Tajwan jest dziś siódmym partnerem handlowym Polski w Azji.

Polskie firmy jadą tam po trzy rzeczy: dostawców komponentów, klientów na maszyny i oprogramowanie oraz punkt zaczepienia w Azji Wschodniej, który nie leży w Chinach kontynentalnych. Wszystkie trzy motywy prowadzą prędzej czy później do tego samego pytania: w którym momencie tajwański fiskus zaczyna się nami interesować i ile to kosztuje.

Odpowiedź jest zaskakująco przyjazna pod warunkiem, że zna się kolejność kroków. Tajwan nie karze za wejście na rynek. Karze za improwizację.

Etap pierwszy: sprzedaję z Polski. Kiedy Tajwan nic nie weźmie

Zacznijmy od dobrej wiadomości, bo dotyczy większości czytelników.

Polskę i Tajwan łączy akt prawny bez precedensu. Ponieważ oba kraje nie utrzymują stosunków dyplomatycznych, nie mogły zawrzeć klasycznej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zamiast tego Warszawskie Biuro Handlowe w Tajpej i Biuro Gospodarcze i Kulturalne Tajpej w Warszawie podpisały 21 października 2016 r. Porozumienie, które Sejm wprowadził do polskiego porządku prawnego jednostkową ustawą z 15 grudnia 2016 r. (Dz.U. 2016 poz. 2244). Stosuje się ją od 1 stycznia 2017 r.

Kluczowy jest art. 2 ust. 1 tej ustawy: ilekroć polskie przepisy mówią o umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy przez to rozumieć również Porozumienie. Jedno zdanie, a przenosi Tajwan do każdego przepisu odsyłającego do „państwa, z którym Polska zawarła umowę". Warto to zapamiętać, bo w praktyce zdarza się, że polski płatnik albo tajwański kontrahent odmawia zastosowania preferencji, twierdząc, że „umowy z Tajwanem nie ma". Formalnie ma rację. Prawnie się myli.

Z Porozumienia wynika zasada, na której opiera się cały eksport: zyski przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu tylko na terytorium jego siedziby, chyba że prowadzi ono działalność na drugim terytorium przez położony tam zakład. Wtedy — i tylko w takim zakresie, w jakim zyski można zakładowi przypisać — opodatkowanie przenosi się na Tajwan.

Definicja zakładu odpowiada standardowi Modelowej Konwencji OECD. Plac budowy, prace konstrukcyjne lub montażowe tworzą zakład dopiero wtedy, gdy trwają dłużej niż 12 miesięcy.

Praktycznie oznacza to, co następuje. Polska spółka, która sprzedaje maszyny tajwańskiemu odbiorcy, wystawia fakturę z Polski, wysyła towar i rozlicza podatek wyłącznie w Polsce. Tajwański fiskus nie ma tu czego szukać. To samo dotyczy handlowca jeżdżącego na targi, korespondencji ofertowej i negocjacji prowadzonych zdalnie.

Ryzyko pojawia się w trzech miejscach, i to one wymagają nadzoru:

Stała placówka. Wynajęte biuro, magazyn konsygnacyjny wykorzystywany do sprzedaży, warsztat serwisowy. Nie trzeba nic rejestrować, żeby zakład powstał — wystarczy stałość i faktyczne prowadzenie działalności.

Agent zależny. Handlowiec albo lokalny partner, który regularnie zawiera umowy w imieniu polskiej spółki lub odgrywa główną rolę w ich zawieraniu. Umowa nazwana „przedstawicielstwem handlowym" nie chroni, jeżeli praktyka wygląda inaczej.

Montaż i uruchomienie. Dwanaście miesięcy brzmi bezpiecznie, dopóki nie policzy się okresu prawidłowo. Bieg terminu kończy się z faktycznym przekazaniem obiektu, a podzlecenie prac podwykonawcom go nie przerywa. Kontrakt na dostawę linii produkcyjnej z rocznym rozruchem to sytuacja graniczna, którą trzeba przeliczyć przed podpisaniem, a nie po.

Cło, podatek importowy i pułapka w Incoterms

Podatek dochodowy to jedno. Odprawa celna to drugie i przy sprzedaży towarów zwykle ważniejsze.

Unia Europejska nie ma z Tajwanem umowy o wolnym handlu, więc obowiązują stawki KNU. Cło przy imporcie na Tajwan mieści się w przedziale od 0 do 30 proc., a średnio wynosi około 6,25 proc. Próg de minimis to 2 000 TWD wartości celnej — poniżej tej kwoty przesyłka jest co do zasady wolna od cła i podatku, z zastrzeżeniami dotyczącymi m.in. częstego importu, alkoholu, wyrobów tytoniowych i produktów rolnych objętych kontyngentami.

Rachunek prowadzi tajwański urząd celny według schematu:

• wartość celna (DPV) = cena FOB + fracht + ubezpieczenie
• cło = DPV × stawka celna
• podatek towarowy (jeżeli dotyczy) = (DPV + cło) × stawka
• podatek obrotowy = (DPV + cło + podatek towarowy) × 5%
• opłata na promocję handlu = DPV × 0,0425%

Podatek towarowy, tajwański odpowiednik akcyzy, obejmuje m.in. opony, napoje, cement, szkło płaskie, paliwa, sprzęt elektryczny i pojazdy, ze stawkami od 8 do 30 proc. Producent maszyn go nie zapłaci. Producent napojów albo części samochodowych — bardzo możliwe.

Dwie rzeczy, które warto wiedzieć zawczasu.

Sprzedaż samych towarów fizycznych nie wymaga rejestracji podatkowej na Tajwanie, o ile nie ma się tam lokalizacji. Ciężar rozliczenia spoczywa na importerze.

Warunki dostawy zmieniają to całkowicie. Sprzedaż DDP oznacza, że to polski dostawca odpowiada za odprawę i staje przed pytaniem, kto ma być importerem. Bez tajwańskiego podmiotu wymaga to lokalnego agenta celnego, a ekonomikę kontraktu trzeba przeliczyć o cło, podatek obrotowy i obsługę. Wielu polskich eksporterów podpisuje DDP z przyzwyczajenia rynku unijnego, gdzie kosztuje to niewiele. Na Tajwanie kosztuje.

Kiedy Tajwan zaczyna pobierać: usługi, licencje, oprogramowanie

Tu kończy się strefa komfortu. Płatności za usługi i prawa, w odróżnieniu od zapłaty za towar, podlegają tajwańskiemu podatkowi u źródła — potrącanemu przez nabywcę, zanim pieniądze wyjdą z wyspy.

Stawki bez preferencji są wysokie: 20 proc. od należności licencyjnych i zwykle 20 proc. od wynagrodzenia za usługi. Porozumienie obniża je istotnie.

Trzy mechanizmy, które w praktyce decydują o rachunku.

Zwolnienie zysków przedsiębiorstwa. Jeżeli płatność da się zakwalifikować jako zysk przedsiębiorstwa, a polska firma nie ma na Tajwanie zakładu, Porozumienie wyłącza tam opodatkowanie w całości. Wymaga to jednak wniosku do tajwańskiej administracji podatkowej i dokumentacji rezydencji — preferencja nie działa automatycznie. Wniosek trzeba złożyć przed pierwszą płatnością, nie po niej.

Zryczałtowany wskaźnik zysku. Na podstawie art. 25 tajwańskiej ustawy o podatku dochodowym spółka zagraniczna prowadząca prace budowlane, świadcząca usługi techniczne albo wynajmująca maszyny, która ma trudność z alokacją kosztów, może wystąpić o uznanie 15 proc. wynagrodzenia za dochód. Podatek 20 proc. liczony od tej podstawy daje efektywnie 3 proc. płatności brutto zamiast 20. Dla firmy inżynieryjnej realizującej kontrakt serwisowy to zwykle różnica między marżą a stratą.

Kwalifikacja umowy. Granica między „usługą", „należnością licencyjną" a „usługą elektroniczną" wyznacza trzy różne reżimy obliczeniowe i trzy różne stawki. Zapada w treści kontraktu. Później jest już tylko spór.

Uwaga dodatkowa: przy imporcie usług do Tajwanu podatek obrotowy rozlicza nabywca. Nabywca korporacyjny prowadzący wyłącznie działalność opodatkowaną 5- lub 0-procentową stawką jest z tego zwolniony, ale przy klientach z sektorów zwolnionych — finanse, edukacja, część ochrony zdrowia — 5 proc. realnie obciąża transakcję i warto uwzględnić to w cenie.

Sprzedaż cyfrowa: próg, który przekracza się w kilka miesięcy

Polskie firmy SaaS, twórcy aplikacji i sprzedawcy kursów online trafiają w osobny reżim.

Zagraniczny podmiot bez stałego miejsca prowadzenia działalności na Tajwanie, sprzedający usługi elektroniczne tajwańskim osobom fizycznym, musi zarejestrować się dla celów podatku obrotowego po przekroczeniu 600 000 TWD rocznej sprzedaży. Do 6 kwietnia 2025 r. próg wynosił 480 000 TWD. Do tego dochodzi obowiązek wystawiania faktur elektronicznych i rozliczeń dwumiesięcznych.

Sześćset tysięcy dolarów tajwańskich to około 70 tysięcy złotych rocznie. To nie jest próg dla korporacji.

Po stronie podatku dochodowego można znacząco obniżyć obciążenie, występując o ustalenie wskaźnika zysku netto i wskaźnika krajowego udziału w zysku. Dla operatorów platform wskaźnik zysku netto wynosi 30 proc.; przy krajowym udziale 50 proc. efektywna stawka podatku u źródła to 20% × 30% × 50%, czyli 3 proc. Przy udziale 100 proc. — 6 proc. Bez wniosku pobierane jest 20 proc. od kwoty brutto.

W modelu subskrypcyjnym różnica między 3 a 20 procentami przychodu nie jest optymalizacją. Jest warunkiem istnienia.

Etap drugi: własna obecność. Trzy formy, jedna kosztowna decyzja

Kiedy wolumen rośnie, pojawia się potrzeba lokalnej faktury, magazynu, serwisu i ludzi. Tajwan oferuje trzy formy.

Przedstawicielstwo

Prowadzi badania rynku, utrzymuje relacje i pełni funkcje łącznikowe. Nie może generować przychodu ani wystawiać faktur. Nie wymaga zgody inwestycyjnej, rejestracja jest szybka. Sensowne jako rozpoznanie rynku przed decyzją, bezużyteczne, gdy trzeba komukolwiek wystawić rachunek.

Oddział

Jest przedłużeniem polskiej spółki, nie odrębnym podmiotem. Płaci tajwański podatek dochodowy według stawki 20 proc. od zysku przypisanego oddziałowi. I tu pojawia się jego główna zaleta: oddział nie płaci 5-procentowej dopłaty od zysku niepodzielonego, a transfer zysku po opodatkowaniu do centrali nie podlega żadnemu dodatkowemu podatkowi. Tajwan nie zna podatku od repatriacji zysku oddziału.

Rejestracja oddziału nie wymaga zgody inwestycyjnej (dla inwestorów spoza Chin kontynentalnych) i zajmuje zwykle 10–14 dni roboczych.

Cena za to jest realna. Za zobowiązania oddziału odpowiada polska centrala całym majątkiem. Oddział co do zasady nie korzysta z ulg przewidzianych tajwańską ustawą o innowacyjności przemysłowej. Działa też zasada przyciągania: dochody polskiej spółki ze źródeł tajwańskich, także te uzyskane poza samym oddziałem, mogą zostać wciągnięte do zeznania oddziału i opodatkowane stawką 20 proc. Firma, która ma oddział serwisowy i równolegle sprzedaje licencje bezpośrednio z Polski, powinna to przeliczyć.

Spółka zależna

Odrębna osoba prawna, ograniczona odpowiedzialność, pełny dostęp do zachęt inwestycyjnych — ulga B+R sięgająca 15 proc. wydatków kwalifikowanych, ulgi na inteligentne maszyny i sprzęt 5G. Dywidendy otrzymywane przez tajwańską spółkę od innej tajwańskiej spółki nie wchodzą do jej podstawy opodatkowania, więc spółka zależna jest jedyną sensowną formą, jeśli planuje się dalsze inwestycje kapitałowe na wyspie.

Kosztuje więcej podatkowo i proceduralnie. Wymaga zgody inwestycyjnej (Foreign Investment Approval) wydawanej przez Departament Kontroli Inwestycji Ministerstwa Gospodarki, co zajmuje zwykle sześć do ośmiu tygodni, a przy większych transakcjach lub branżach wrażliwych dłużej.

Rachunek na stu jednostkach zysku

Osiem punktów procentowych różnicy przy każdej wypłacie. Przy zysku rzędu miliona złotych rocznie to 80 tysięcy złotych — więcej niż koszt obsługi obu struktur razem wziętych.

Rachunek zamyka się w Warszawie, nie w Tajpej

To jest część, którą polskie zarządy pomijają najczęściej, i to ona zwykle rozstrzyga.

Porozumienie przewiduje metodę proporcjonalnego zaliczenia dla wszystkich kategorii dochodu. Polski rezydent odlicza podatek zapłacony na Tajwanie od podatku polskiego, ale odliczenie nie może przekroczyć tej części polskiego podatku, która przypada na dochód tajwański. Nie ma tu zwolnienia z progresją, nie ma zwolnienia partycypacyjnego — Tajwan nie jest państwem UE ani EOG.

Przełóżmy to na trzy scenariusze.

Oddział. Zysk zakładu wchodzi do podstawy opodatkowania polskiej spółki. Polski CIT od 100 wynosi 19; zapłacony na Tajwanie podatek 20 przekracza limit odliczenia, więc w Polsce nie ma dopłaty. Nadwyżka przepada. Efektywnie 20 proc. — cała ekonomika rozstrzyga się na Tajwanie.

Spółka zależna, udział poniżej 75 proc. Dywidenda 80, tajwański podatek u źródła 8, do Polski wpływa 72. Polski CIT liczony od dywidendy: 15,2, odliczyć można wyłącznie 8 potrąconych u źródła, dopłata 7,2. Zostaje 64,8. Efektywne obciążenie sięga około 35 proc.

Spółka zależna, udział co najmniej 75 proc. przez minimum dwa lata. Uruchamia się art. 20 ust. 2 ustawy o CIT — tzw. pośredni kredyt podatkowy. Polska spółka odlicza nie tylko podatek u źródła, ale również podatek dochodowy zapłacony przez tajwańską spółkę zależną od zysku, z którego wypłacono dywidendę, w części odpowiadającej udziałowi w tym zysku. Dopłata w Polsce zasadniczo znika, a efektywne obciążenie wraca do poziomu około 28 proc.

Różnica między drugim a trzecim scenariuszem to siedem punktów procentowych, a decyduje o niej wyłącznie struktura właścicielska ustalona na etapie zakładania spółki. Po fakcie zmiana wymaga transakcji, zgody inwestycyjnej i zwykle podatku.

Dwie uwagi, żeby nie było nieporozumień. Pośredni kredyt podatkowy przysługuje wyłącznie w relacjach z państwami, z którymi Polska ma obowiązującą umowę — i jest tu dostępny tylko dzięki fikcji z art. 2 ust. 1 ustawy z 2016 r. Po drugie, sposób ustalenia podstawy przy pośrednim kredycie bywa sporny; przed podjęciem decyzji strukturalnej rachunek trzeba przeliczyć na konkretnych liczbach, a przy dużych kwotach rozważyć wniosek o interpretację indywidualną.

Jeszcze jedno: polski test CFC jest efektywny, nie nominalny

Odruchowo przyjmuje się, że tajwańska spółka z 20-procentowym CIT nie może być polską zagraniczną jednostką kontrolowaną. To założenie bywa błędne.

Test z art. 24a ustawy o CIT porównuje podatek faktycznie zapłacony z podatkiem hipotetycznym, który byłby należny w Polsce, przy uwzględnieniu ulg i zwolnień. Tajwańska spółka intensywnie korzystająca z ulgi B+R i zachęt inwestycyjnych potrafi zejść z efektywną stawką znacznie poniżej nominalnych 20 proc. Wtedy analiza CFC przestaje być formalnością i staje się corocznym obowiązkiem obliczeniowym, z zeznaniem CIT-CFC i odrębną ewidencją.

Paradoks jest tu bolesny: im skuteczniej korzysta się z tajwańskich zachęt, tym bliżej do polskich obowiązków CFC.

Jak się to zakłada w praktyce

Kolejność dla spółki zależnej wygląda następująco:

• Rezerwacja nazwy i zakresu działalności w Ministerstwie Gospodarki. Nazwa musi być w znakach chińskich. Jeden do trzech dni.
• Wniosek o zgodę inwestycyjną do Departamentu Kontroli Inwestycji — formularz A, dokumenty inwestora, biznesplan, pełnomocnictwo. Sześć do ośmiu tygodni. Dokumenty z Polski wymagają notarializacji i legalizacji w tajwańskim biurze przedstawicielskim.
• Rachunek przygotowawczy w banku na przyjęcie kapitału. Procedury AML i KYC potrafią zająć od kilku dni do kilku tygodni.
• Transfer kapitału w walucie obcej i przewalutowanie na dolary tajwańskie. Kapitał trzeba wnieść w ciągu roku od uzyskania zgody.
• Weryfikacja kapitału przez licencjonowanego biegłego rewidenta. Wniosek o weryfikację składa się w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania pełnej kwoty.
• Rejestracja spółki w Ministerstwie Gospodarki.
• Rejestracja podatkowa — podatek obrotowy i obowiązki płatnika, w tym przydział jednolitych faktur.
• Rejestracja jako jednostka ubezpieczająca w Biurze Ubezpieczeń Pracowniczych i Krajowej Administracji Ubezpieczenia Zdrowotnego, żeby móc zgłosić pracowników od pierwszego dnia.

Tajwan nie ustanawia ustawowego minimum kapitałowego, ale w praktyce oczekuje się co najmniej 500 000 TWD kapitału wpłaconego — jest to warunek uzyskania pozwolenia na pracę dla zagranicznego menedżera i realne kryterium przy otwieraniu rachunku bankowego.

Oddział pomija kroki 2, 4 i 5: nie wymaga zgody inwestycyjnej i rejestruje się w 10–14 dni roboczych.

Repatriacja jest swobodna. Dywidendy tajwańskiej spółki i zyski oddziału można przewalutować i przelać za granicę bez odrębnych zgód dewizowych, dopóki inwestor utrzymuje status inwestora zagranicznego zatwierdzony przez organ.

Zatrudnienie: 15–18 proc. narzutu i jedna zmiana od kwietnia

Tajwańskie koszty pracodawcy plasują się poniżej niemieckich i japońskich, ale nie są zerowe.

Od 1 stycznia 2026 r. płaca minimalna wynosi 29 500 TWD miesięcznie. Na wynagrodzenie brutto nakładają się:

• ubezpieczenie pracownicze — udział pracodawcy około 8 proc. płacy ubezpieczonej, limit podstawy 45 800 TWD;
• ubezpieczenie zdrowotne — około 4,84 proc. efektywnie po uwzględnieniu współczynnika osób na utrzymaniu, limit 313 000 TWD;
• emerytura pracownicza — co najmniej 6 proc. wynagrodzenia, wpłacane na indywidualne konto pracownika, limit podstawy 150 000 TWD;
• ubezpieczenie od bezrobocia — około 0,7 proc.;
• ubezpieczenie wypadkowe — od 0,11 do 0,93 proc. w zależności od branży;
• fundusz zaległych wynagrodzeń — 0,025 proc.

Łącznie zwykle 15–18 proc. wynagrodzenia, malejąco przy wysokich pensjach z uwagi na limity podstaw.

Zmiana istotna dla polskich firm: od kwietnia 2026 r. systemem emerytalnym objęci zostali również zagraniczni specjaliści, wcześniej z niego wyłączeni. Oddelegowanie polskiego menedżera do Tajpej podrożało o 6 proc. wynagrodzenia.

Podatek od wynagrodzeń pracodawca pobiera miesięcznie i odprowadza do 10. dnia następnego miesiąca. Rezydenci — według skali od 5 do 40 proc., z rocznym rozliczeniem składanym w maju. Nierezydenci, czyli osoby przebywające na Tajwanie krócej niż 183 dni w roku kalendarzowym — ryczałtem 18 proc. albo 6 proc., jeżeli wynagrodzenie miesięczne nie przekracza półtorakrotności płacy minimalnej.

Dla dobrze wynagradzanych ekspatów istnieje przeciwwaga: zachęta dla zagranicznych specjalistów pozwala zwolnić 50 proc. nadwyżki rocznego wynagrodzenia ponad 3 mln TWD przez maksymalnie pięć kolejnych lat.

Ceny transferowe i kalendarz, którego się nie przesuwa

Kiedy polska centrala i tajwańska filia zaczynają ze sobą handlować, wchodzą przepisy o cenach transferowych po obu stronach. Tajwan stosuje zasadę ceny rynkowej. Koszty ogólne i administracyjne centrali można przypisać oddziałowi, ale pod określonymi warunkami i przy udokumentowanym kluczu alokacji — to jeden z najczęściej kwestionowanych obszarów przy kontrolach.

Kalendarz jest krótki i sztywny:

• 31 maja — roczne zeznanie podatkowe. Termin nie podlega przedłużeniu.
• Dziewiąty miesiąc roku podatkowego — deklaracja zaliczkowa i wpłata co do zasady połowy podatku z roku poprzedniego.
• Co dwa miesiące — rozliczenie podatku obrotowego.
• Do 10. dnia miesiąca — wpłata potrąconych zaliczek na podatek od wynagrodzeń.
• Styczeń — informacje o pobranym podatku i roczne rozliczenie płatnika.

Straty podatkowe można rozliczać przez dziesięć lat, ale wymaga to zeznań certyfikowanych przez biegłego rewidenta. Dla spółki, która zakłada kilka pierwszych lat na minusie, to argument za korzystaniem z audytora od pierwszego roku, a nie od trzeciego.

Pięć błędów, które kosztują najwięcej

Podpisanie kontraktu DDP bez policzenia cła i podatku obrotowego. Odruch z rynku unijnego, gdzie kosztuje niewiele. Na Tajwanie potrafi zjeść całą marżę na pierwszym kontrakcie.

Zapłata 20 proc. podatku u źródła zamiast 3 albo 10. Wniosek o preferencję traktatową albo o zryczałtowany wskaźnik zysku składa się przed płatnością. Po fakcie odzyskanie jest długie i niepewne.

Wybór spółki zależnej dlatego, że „tak się robi". Jeżeli plan zakłada wypłacanie zysku do Polski, a nie reinwestowanie go na Tajwanie, oddział jest zwykle tańszy o osiem punktów procentowych rocznie.

Zaprojektowanie struktury właścicielskiej bez progu 75 proc. Siedem punktów procentowych na dywidendzie, których nie da się odzyskać bez restrukturyzacji.

Przeciąganie montażu poza dwanaście miesięcy bez decyzji. Zakład powstaje faktem, nie uchwałą zarządu. Po jego powstaniu obowiązki rejestracyjne i podatkowe działają wstecz.
 Doradca podatkowy Warszawa cennik - raport

Najczęstsze pytania

Czy muszę płacić podatek na Tajwanie, jeśli tylko sprzedaję tam towary z Polski? Nie. Zyski przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, dopóki nie powstanie zakład na Tajwanie. Cło i 5-procentowy podatek obrotowy przy imporcie rozlicza tajwański nabywca, chyba że sprzedaż odbywa się na warunkach DDP.

Kiedy powstaje zakład na Tajwanie? Gdy polska firma dysponuje tam stałą placówką, gdy działa przez zależnego agenta zawierającego umowy w jej imieniu albo gdy plac budowy lub prace montażowe trwają dłużej niż 12 miesięcy.

Ile wynosi podatek u źródła od licencji wypłacanej z Tajwanu do Polski? 10 proc. na podstawie Porozumienia, a 3 proc. przy należnościach za użytkowanie urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego. Bez preferencji — 20 proc. Preferencja wymaga wniosku i dokumentacji rezydencji.

Oddział czy spółka zależna na Tajwanie? Oddział, jeżeli zysk ma wracać do Polski: 20 proc. podatku i brak podatku przy transferze do centrali, bez zgody inwestycyjnej, rejestracja w 10–14 dni. Spółka zależna, jeżeli zysk ma zostać na Tajwanie, planowane są dalsze inwestycje kapitałowe albo istotne jest ograniczenie odpowiedzialności i dostęp do ulg inwestycyjnych.

Jak długo trwa założenie spółki na Tajwanie? Sama zgoda inwestycyjna zajmuje zwykle sześć do ośmiu tygodni. Wraz z rezerwacją nazwy, otwarciem rachunku, transferem i weryfikacją kapitału oraz rejestracjami cały proces trwa w praktyce kilka miesięcy. Oddział — 10 do 14 dni roboczych.

Jaki kapitał jest potrzebny? Nie ma ustawowego minimum, ale w praktyce oczekuje się co najmniej 500 000 TWD kapitału wpłaconego, co jest warunkiem pozwolenia na pracę dla zagranicznego menedżera i realnym kryterium bankowym.

Czy muszę rejestrować się do tajwańskiego VAT, sprzedając oprogramowanie? Tak, jeżeli sprzedaż usług elektronicznych tajwańskim osobom fizycznym przekroczy 600 000 TWD rocznie. Dochodzi obowiązek wystawiania faktur elektronicznych. Warto równolegle wystąpić o wskaźnik zysku netto i krajowego udziału w zysku, żeby obniżyć podatek u źródła z 20 do 3–6 proc.

Ile kosztuje zatrudnienie pracownika na Tajwanie? Narzut pracodawcy wynosi zwykle 15–18 proc. wynagrodzenia: emerytura pracownicza co najmniej 6 proc., ubezpieczenie pracownicze około 8 proc., zdrowotne około 4,84 proc. oraz drobniejsze składki. Płaca minimalna od 1 stycznia 2026 r. to 29 500 TWD miesięcznie. Od kwietnia 2026 r. systemem emerytalnym objęci są także zagraniczni specjaliści.

Stan prawny: 4 września 2026 r.

Zanim podpiszą Państwo pierwszy kontrakt

Tajwan jest rynkiem, na którym prawo podatkowe premiuje przygotowanie i karze improwizację. Różnica między 20 a 3 procentami podatku u źródła to złożony w terminie wniosek. Różnica między oddziałem a spółką to osiem punktów procentowych rocznie. Różnica między dobrze i źle zaprojektowaną strukturą właścicielską to kolejne siedem.

Wszystkie te decyzje zapadają przed wejściem na rynek. Później zmiana kosztuje transakcję, zgodę organu i podatek.

Tax Fin Law Kancelaria Radcy Prawnego Daniel Borzym doradza polskim przedsiębiorcom wchodzącym na rynki azjatyckie oraz zagranicznym grupom inwestującym w Polsce. Zajmujemy się prawem podatkowym i korporacyjnym, w tym podatkiem u źródła, cenami transferowymi i strukturami holdingowymi.

Jeżeli planują Państwo eksport na Tajwan, kontrakt serwisowy, licencję albo własną filię, zapraszamy do kontaktu — najlepiej na etapie projektu, nie faktury.

 🌐 taxfinlaw.pl

Sukcesja

 

Daniel Borzym — radca prawny, założyciel kancelarii Tax Fin Law w Warszawie. Od 15 lat doradza właścicielom firm i spółkom w zakresie podatków (CIT, VAT, CIT estoński), obsługi prawnej spółek, fundacji rodzinnej i sukcesji. Współautor monografii „Jak uniknąć ryzyka odpowiedzialności podatkowej. Tax compliance" (red. P. Tomczykowski, Wolters Kluwer, 2021).

✉ kontakt@taxfinlaw.pl · 📞 507 954 406 · Więcej o autorze · LinkedIn

 

 

kontakt@taxfinlaw.pl

Tax Fin Law Kancelaria Radcy Prawnego Daniel Borzym - Kancelaria podatkowa i prawna Warszawa

NIP: 5691838055

REGON: 385703097